Ook wel "Een positief zelfbeeld" :)

Vorige week liep ik voor het eerst in tijden (en misschien wel voor een van de laatste keren) mijn vaste strijkijzerloop. Vijf kilometer langs het Speelbos, Dobbeplas, Bieslandhoeve, Krekengebied, de Delftse Hout. Een prachtig gebied. Dit is de afgelopen 15+ jaar een vast terugkerend rondje geweest. Goeie lengte, kost niet te veel tijd en geeft wel het gevoel dat je gesport hebt.

En dat loopje ging goed.

Vlak na de laatste CPC begon mijn knie te protesteren. Die avond ging ik uit eten met vrienden (eind fietsen), speelde ik de volgende dag een pot squash en liep ik diezelfde week een paar Pieterpad etappes. Maar zie de titel van deze post. Achteraf gezien was dit niet slim. Daarna ging sporten even niet meer.

In de tussentijd ben ik meerdere sessies bij de fysiotherapeut geweest. Een vriendelijke (holistische) zorgverlener. Hij keek naar mijn knie (overprikkeld iets), maar begon ook over de verhuizing en verkoop van ons huis. Ja, stressvol.

Tijdens onze vakantie heb ik voor het eerst mijn knie weer serieus belast. Met een lichte hike. En een intervalloopje. En nu dit rondje. En daar ben ik enorm blij mee. Want maanden niet kunnen rennen... dat is dus volkomen ruk. Los van de conditie, rennen helpt altijd om het hoofd leeg te maken. Hopelijk blijft de knie het doen en de zelfoverschatting vanaf nu binnen de perken.